آزمایشگاه تست آب

آزمایشگاه تست آب :

آزمایشگاه تست آب شامل بررسی آب از لحاظ شیمیایی و میکروبی آب می باشد. که آزمایش شیمایی بمنظور اندازه گیری میزان کاتیون ها و آنیون های آب می باشد و آزمایش میکروبی آب شامل جستجو کلیفرم های آلاینده آب اشرشیا کلی است.

آناليزهاي ميكروبيولوژيكي در آزمایشگاه تست آب :


به منظور آماده كردن اين بطريها بايد آنها را با يك محلول فاقد بو شسـته و سـپس قبـل از قـرار دادن در اتـوكلاو حداقل سه بار با آب مقطر شست. چنـانچـه آب مقطـر در دسـترس نباشـد مـيتـوان از آب فاقـد كلـر اسـتفاده كـرد. درصورتيكه براي انجام آناليزهاي ميكروبيولوژيكي از آب كلردار استفاده شود بايد به مقدار كافي تيوسـولفات سـديم بـه نمونه اضافه كرد تا موجب خنثي شدن اثر كلر شود. براي اين منظور پيشنهاد ميشود كه بـه ازاي هـر 100ميلـيليتـر حجم نمونه حدود 0.1ميليليتر از محلول 1.8درصد تيوسولفات سديم استفاده شود. شايان ذكر است كه ايـن عمـل را بايد قبل از قرار دادن در اتوكلاو انجام داد. قبل از برداشت نمونه بايد از شستن ظرف نمونه يـا آب مـورد نمونـهبـرداري خودداري كرد، اين عمل ميتواند اثر محلولهاي شيميايي مورد استفاده را خنثي كند.

آناليزهاي فيزيكي و شيميايي در آزمایشگاه تست آب :

 
روش اول(روش عمومي آمادهسازي بطريهاي نمونه برداري)
اين روش آماده سازي ظروف نمونه برداري براي پايش پارامترهاي هدايت الكتريكـي، جامـدات كـل، كـدورت، pHو قلياييت كل ميباشد. براي اين منظور ضمن استفاده از دستكشهاي لاتكس به روش زير عمل شود:

  • هريك از بطريهاي نمونهب رداري با برس و يك مايع شوينده فاقد تركيبات فسفره شسته شود.
  • بطريها سه بار زير آب سرد شير شسته شود.
  • در نهايت هريك از ظروف با آب مقطر سه بار شسته شود.

روش دوم (روش شستشو با اسيد براي آماده سازي ظروف نمونه برداري)
به منظور آماده سازي ظروف نمونه برداري براي پايش عوامل نيتـرات و فسـفات از ايـن روش اسـتفاده مـيشـود. در اينجا نيز مانند روش قبلي ضمن استفاده از دستكشهاي لاتكس به روش زير عمل شود:

  • ابتدا هريك از ظروف نمونهبرداري با برس و يك مايع شوينده فاقد تركيبات فسفره شسته شود.
  • سه بار هريك از ظروف با آب شير شسته شود.
  • هريك از ظروف با اسيد كلريدريك ده درصد شسته شود.
  • در نهايت هريك از ظروف سه بار با آب مقطر شسته شود.

نکات زیر باید در آزمایشگاه تست آب رعایت گردد.

  1. براي اندازه گيري فلزات ظروف پلي اتيلن با درپوش پلي پروپيلن ارحج است.
  2. حفاظت نمونه بايد بلافاصله پس از برداشت صورت گيرد. براي نمونه هاي مختلط، هر بخش بايد جداگانه نگهداري و حفاظت شود. در صورت استفاده از نمونه گير خودكار كه امكان حفاظت جداگانه هر بخش را نميدهد، نمونه ها تا زمـان تقسيم نمونه ها در دماي 4درجه سلسيوس نگهداري ميشوند.
  3. نمونه ها بايد حتي المقدور و در كمترين زمان پس از برداشت تحليل شوند. زمانهاي ارايه شده حداكثر زماني است كه جهت حفظ صحت آزمون بايد رعايت شوند. تجاوز از اين زمانهاي حداكثر فقط در صورتي مجاز است كه دادههـاي محكمي براي اثبات اينكه نمونهها براي مدت طولانيتري پايدار هستند، وجود داشته باشد و از طرف مراجع ذي صلاح تاييد گردد. برخي از نمونه ها ممكن است تا زمانهاي داده شده نيز پايدار نباشند و بنابراين مراجع ذيصلاح ميتواننـد زمان كوتاه تري را به عنوان حداكثر مجاز تعيين نمايند.
  4. در مورد اكسيژن محلول در روش پروب نمونه بلافاصله آزمايش ميشود ولي در روش وينكلر نمونه بايـد در محـل تثبيت شود و حداكثر زمان نگهداري آن 8ساعت است.
  5. در صورت اندازهگيري مجموع نيترات و نيتريت حجم نمونه مورد نياز 100ميليليتر است و نمونه ها بايد تا 4درجـه سلسيوس سرد شود و با افزودن اسيد سولفوريك و حفظ pHدر حد 2تا زمان آزمايش نگهداري گردد. حـداكثر زمـان مجاز براي نگهداري نمونه 28روز ميباشد. درصورتيكه نيترات و نيتريت به صورت جداگانه اندازه گيري ميشوند، نمونه بايد تا 4درجه سلسيوس سرد شود و حداكثر تا 48ساعت مورد آزمايش قرار گيرد. حجم نمونه مـورد نيـاز در آزمـون نيترات و نيتريت به ترتيب 100و 50ميليليتر ميباشد.
  6. افزودن اسيد اسكوربيك فقط در صورت وجود كلر باقيمانده مورد نياز است.
  7. حداكثر زمان مجاز نگهداري نمونه در صورت حضور سولفيد 24ساعت ميباشد. به عنوان يك گزينه ميتوان با كاغذ استات سرب را مورد آزمايش قرار داد در تمام نمونهها قبل از تنظيم pHآن بايد از وجود يا عدم وجود سولفيد در نمونه اطمينان يافت. سولفيد بايد توسط افزودن نيترات كادميم حذف شود. سپس نمونه صاف شده با افزودن سود pHآن به 12ميرسد.

 

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *