آزمایش آب کشاورزی

آزمایش آب کشاورزی:

در امور زراعی، علاوه بـر آزمایش آب کشاورزی ، کیفیـت آب نیـز نقش مهمی داشته و کیفیت نامناسـب مـی توانـد یکـی از عوامل محدود کننده در ایـن بخـش باشـد کـه عـلاوه بـر مشکلات زراعی، مشکلاتی براي خاك نیز بـه وجـود مـی آورد. علاوه بر کیفیت آب عـواملی همچـون بافـت خـاك، میزان آب مصـرفی، وضـعیت زهکشـی، عناصـر شـیمیایی خاك و سرانجام نوع گیاه مورد نظـر بـراي کاشـت نیـز در
نتیجه گیري نهـایی تـاثیر مـیگـذارد. آب آشـامیدنی بایـد داراي کیفیت مناسب از جنبه هاي مختلف باشد کـه مـی 
توان آنهـا را در مجموعـه ویژگیهـاي فیزیکـی، شـیمیایی، سموم، باکتریولوژي و رادیولوژیکی مورد بررسـی قـرار داد.
در این زمینه در کشـورهاي مختلـف دنیـا، اسـتانداردهاي مختلفی وجود دارد که غالبا اخـتلاف نـاچیزي بـا یکـدیگر دارند. بنابراین تنها با دانستن کیفیت آبها نمیتوان راجع به برنامـه ریـزي اسـتفاده از آنهـا تصـمیم گرفـت. صـنایع
مختلف با آب سر و کار دارند که آب را در ترکیب، تولید و یا در آماده سازي مواد و یا در سرد کردن دستگاهها به کـار میبرند. آب میتواند حالت خورندگی و یا حالـت رسـوب گذاري داشته باشد که هـر دو آنهـا اثـرات نـامطلوبی را در دستگاهها و تأسیسات صنعتی و همچنـین تولیـد خواهنـد داشت.

 

کیفیت آب کشاورزي

مهمترین معیارهاي کیفی در طبقـه بنـدي و آزمایش آب کشاورزی ، شوري، هدایت الکتریکی و مقدار سدیم موجـود در آن میباشد. زیرا این دو نه تنها بر رشـد گیـاه موثرنـد، بلکه درجـه تناسـب آب را از نظـر آبیـاري و تـأثیر آن بـر نفوذپذیري خاك مشخص میسازند.

کیفیت آب شرب

آب آشامیدنی باید فاقـد رنـگ، بـو و طعـم بـوده و بـه لحاظ عناصر و مواد شـیمیایی موجـود در آن در محـدود مجاز که توسط سازمانهاي بهداشـتی تعیـین شـده اسـت باشد. از نظر اسیدیته PHدر آب شرب نباید از کمتـر از 6.5 و یا از 9.2 بیشتر باشد، 7تا 8.5 براي آب شـرب مطلـوب است.

فلزات سنگین در آب کشاورزی

یكي از مهمترين مشكلات در آزمایش آب کشاورزی ، آلودگي آب کشاورزی به فاضلاب هاي صنعتي حاوي فلزات سـنگين مـي باشـد.
فلزات سنگين خطرناكترين آلايندههاي شيميايي هستند و به دليل سميتشان نگراني ويژه اي را به دنبـال دارنـد. فعاليت هاي صنعتي باعث رها شدن عناصر سنگين به محيط زيست شده و سلامت انسـان و سـاير موجـودات را بـه خطر مي اندازد. فلزات سنگين در اثر واكنش هاي شيميايي، حـرارت و فعاليـت هـاي ميكروبـي قابـل تجزيـه نيسـتند و خاصيت تجمع در بافت ها و بزرگ نمايي زيستي را نيز دارند.
تجمع بيش از حد فلزات سنگين مي تواند تأثيرات نامطلوبي بر روي كاركرد ارگانيسم هاي مختلف بدن نظير كبد ، كليـه، سيستم خون ساز ، سيستم اعصاب ، دستگاه گوارش و پوست داشته و باعث ايجاد سرطان در بافت هـاي مختلـف بـدن گردد، لذا به منظورجلوگيري از آسيب هاي ناشي از فلزات سنگين ، لازم است كه از ورود آن ها به محيط زيست جلوگيري به عمل آيد.

روش هاي معمولي جهت حذف فلزات سنگين از چنين پساب هايي، رسوبدهي شيميايي بـه صـورت هيدروكسـيد و يـا سولفيد و تعويض يوني ميباشد كه اين روش ها علاوه بر هزينه بالا كه سبب خودداري صاحبان صنايع از كـاربرد چنـين روش هايي ميشود مشكل توليد لجن حاصله از رسوبات شيميايي را نيز به دنبال دارند چرا كه مشكل موجـود در محـيط آبي تبديل به يك مشكل جديد در قمست مواد زايد مي شود كه سازگار با محيط زيست نيستند. چنين مشكلاتي سـبب شده است كه روش حذف بيولوژيكي به عنوان گزينه اي كه هم اقتصادي بوده و هم سازگار با محيط زيست اسـت مـورد توجه قرار گيرد.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *