ترکیبات آلی نیتروژن دار

ترکیبات آلی نیتروژن دار

ترکیبات آلی نیتروژن دار به فرم های متفاوتی مانند آزاید ، آزین ، آزو ، هیدازون ،نیترات ، نیتریت ، نیترایل ، نیترو ، نیتروسو، اکسیمو، سمی – کربوزون در آب یافت می شود. نیتروژن  آلی برابر است با جمع نیتروژن آلی و نیتروژن آمونیاکی. عامل اصلی که در انتخاب یک روش ماکرو یا نیمه میکرو کجلدال تأثیر می گذارد ، تعیین نیتروژن آلی و غلظت آن است. روش ماکرو کجلدال برای نمونه های قابل استفاده است که در نمونه ها که حاوی غلظت کم یا زیاد نیتروژن آلی هستند، اما نسبتا حجم نمونه بزرگ برای غلظت های پایین مورد نیاز است.

برخی از ترکیبات آلی نیتروژن دار

در روش نیمه میکرو کجلدال، که برای نمونه های حاوی غلظت بالای نیتروژن آلی است. حجم نمونه باید شامل مواد آلی به علاوه  نیتروژن آمونیاکی در محدوده 0.2 تا 2 میلی گرم باشد.  روش هضم نمونه (D)، یک روش میکرو با یک مرحله تجزیه و تحلیل خودکار قادر اندازه گیری نیتروژن آلی به میزان 0.1 میلی گرم در لیتر است هنگامی که نمونه های شاهد با دقت کنترل شوند.

همیشه قابل اطمینان ترین نتایج در نمونه های تازه بدست می آید. اگر یک آنالیز فوری نباشد، می توان نمونه هایی برای هضم کجلدال را با اسیدی که میزان پی اچ آن  1.5 تا 2.0 است با غلظت  اسید سولفوریک و در دمای 4 درجه سانتیگراد نگه داری کرد.

 

مزاحمت در اندازه گیری ترکیبات آلی نیتروژن دار

در طول هضم نمونه برای هضم کجلدال، اگر مقدار نیترات نمونه بیشتر از  10 میلی گرم در لیتر باشد ، می تواند بخشی از  آمونیاکی که از نیتروژن آلی قابل هضم تولید می شود را اکسید کند که درنتیجه باعث تولید N2O و ایجاد تداخل منفی در نتیاج می شود. هنگامی که مواد آلی کافی در حالت اکسیداسیون کم وجود دارد، نیترات را می توان به آمونیاک کاهش داد و منجر به مزاحمت مثبت شد.

شرایط که تحت تداخل های قابل توجهی رخ می دهد به خوبی تعریف نشده است و هیچ راه اثبات شده ای وجود ندارد تا مزاحمت را در ارتباط با روش های کجلدال که در اینجا شرح داده شد را از بین ببرد.

محتوای اسید و نمک که از واکنش هضم کجلدال تولید می شود  برای تولید دمای هضم در حدود 380 درجه سانتی گراد است. اگر نمونه دارای مقادیر بسیار بزرگی نمک یا مواد جامد معدنی باشد که در طول هضم ایجاد شده است، درجه حرارت بالا می تواند تا 400 درجه سانتیگراد افزایش یابد، که در آن نقطه از دست دادن نیتروژن خورشیدی آغاز می شود. برای جلوگیری بیش از حد دمای هضم، باید مقادیری H2SO4 اضافه کرد تا حفظ تعادل اسید و نمک انجام بگیرد. همه نمکها باعث افزایشدما افزایش به یک اندازه نمی شوند. اما اضافه کردن 1 میلی لیتر بر گرم H2SO4 نمک در نمونه  باعث نتایج معقولی می شود.

اضافه کردن اسید و ایجاد واکنش هضم در هر دو نمونه و شاهد اضافه شود. اسید بیش از حد ، دمای هضم را در زیر 380 درجه سانتیگراد پایین می آورد و موجب هضم و بازیابی ناتمام می شود. در صورت لزوم، قبل از نهایی شدن فرآیند مقدار سدیم هیدروکسید سدیم تیوسولفات را به نمونه اضافه کنید.

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *