کیفیت آب کشاورزی

کیفیت آب کشاورزی :

کیفیت آب کشاورزی که از مهمترین منابع آب شرب شهرها، روستاها و فعالیتهای کشاورزی و صنعتی محسوب میشوند. آب تهیه شده از این منابع باید از نظر بهداشتی کاملاً خالص و مواد محلول و عناصر آن کم باشند. بررسی کیفیت آب کشاورزی و تناسب کیفیت آب برای آبیاری و شرب باید باشد.                                                                                                                                                 آب در طبیعت به صورت خالص یافت نمیشود، بلکه همواره مقادیری املاح، مواد معلق و گازهای محلول را همراه خود دارد و این موجب میشود که آب در مناطق مختلف ویژگی های مختلف داشته باشد. وجود برخی از املاح در آب برای سلامتی انسان ضروری است و این در حالی است که مقادیر بیش از حد آنها سلامتی انسان را به خطر خواهد انداخت. مقایسه سرانه کل منابع آب شیرین قابل دسترسی در بین مناطق مختلف جهان تفاوت چشمگیری را نشان میدهد. بیش از یک میلیارد نفر از جمعیت جهان آب سالم ندارند، نیمی از مردم جهان سیستم فاضلاب مناسب ندارند و % 80کل بیماری ها در کشورهای در حال توسعه دارای منشاء آب ناسالم هستند.

در حال حاضر، 450 میلیون نفر در 29کشور جهان ساکن نواحی کم آب هستند. این رقم ممکن است در سال 2050به 2/5میلیارد نفر برسد. پیشبینی میشود، در صورتیکه روند کنونی ادامه یابد، تا سال 2025از هر سه نفر جمعیت کره زمین دو نفر آنها در مناطق «بحران زده از نظر آب» زندگی خواهند کرد.

آبهای زیرزمینی از دو جنبه کمی و کیفی قابل بررسی هستند. در کشورهای در حال توسعه و جهان سوم، بیشترین توجه به یافتن سفرههای آب زیرزمینی مناسب برای تأمین آب مورد نیاز شرب و کشاورزی معطوف شده است و این درحالی است که کمتر به حفظ کیفی آبخوان ها توجه میشود.

در عموم زمین های کشاورزی برای بررسی کیفیت آب کشاورزی به این نکته باید دقت کرد که عمده ترین غلظت کاتیونها در نمونه های آب به صورت + Na+>  Ca+> Mg+> K است. علت غالب بودن یون سدیم در منطقه وجود سازندهای زمینشناسی گچی و نمکی است.

دامنه تغییرات سولفات و بیکربنات نیز بالا می باشد. دلیل بالا بودن غلظت سولفات را افزون بر ساختارهای زمین شناسی میتوان  به فعالیت های صنعتی یا بالا بودن بیکربنات در منطقه ورود فاضلابهای شهری و روستایی و تخریب کیفیت آب کشاورزی ذکر کرد. میزان TDSآب چهاه هایی که در گستره بیش از1500میلیگرم در لیتر قرار دارند از دیدگاه استاندارد شرب، غیرقابل شرب به حساب می آید. رسوبات تبخیری و مارن در منطقه میتواند از دلایل بالا بودن میزان TDS باشد. همچنین با توجه به اینکه با افزایش یک درجه سانتیگراد تقریباً 2درصد ECافزایش مییابد، بنابراین طی سالهای خشک و با افزایش دمای هوا، میتوان پیشبینی کرد که TDSو ECنیز افزایش می یابد.

استانداردهایی که برای غلظت یون فلوراید در آب آشامیدنی و کیفیت آب کشاورزی از سوی سازمان های مختلف ارائه شده، متفاوت بوده و با تغییرات فصلی مرتبط هستند. غلظت نیترات در مقایسه با استاندارد بین المللی ایستگاه، (میلیگرم در لیتر) است. آبهای آلوده به نیترات به سه گروه آبهای کمی آلوده: غلظت های نیترات کمتر از ،20آب های آلوده: 20تا 45و آب های خیلی آلوده: بیش از 45میلیگرم در
لیتر تقسیم بندی میشوند.

ترکیب کیفیت آب کشاورزی با کاتیون ها و آنیون های اصلی از قبیل کلسیم، منیزیم، سدیم، پتاسیم، کلرید، سولفات، کربنات، بیکربنات، نیترات، نیتریت، آمونیاک و فلوراید توصیف میشود.

آزمایش های کیفیت آب کشاورزی

هدایت الکتریکی نشان دهنده مجموع املاح در آب است. هدایت الکتریکی EC ، درصد سدیم %Na ، نسبت جذب سدیم S.A.R و نسبت منیزیم از پارامتر های مهم در تعیین کیفیت آب کشاورزی هستند.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *