آنالیز آب آشامیدنی

آنالیز آب آشامیدنی :

به منظور آنالیز آب آشامیدنی ، ابتدا باید نمونه برداری صحیحی داشت.  بسته به نوع متغيرها و روشهاي آناليزي كه قرار است مورد استفاده قرار گيرند، اندازه نمونه برداشت شده متغير ميباشد، بـا ايـن وجود به طور تقريبي ميزان آن در حدود 1تـا 5ليتـر اسـت. بـه طـور كلـي بـراي برداشـت نمونـه هـاي آب از رودخانـه هـا و نهرهـا دستورالعملهاي زير ميتوانند موثر باشند.

  • بعد از برداشت نمونه، دماي آن را بايد بلافاصله اندازه گيري و ثبت كرد.
  •  براي آنالیز آب آشامیدنی ، تعيين ميزان اكسيژن محلول پس از اندازه گيري دماي نمونه بلافاصله بايد نمونه را براي اندازه گيري نهـايي آمـاده كرد. چنانچه از تكنيكهاي الكترونيكي استفاده ميشود، بخشي از نمونه براي اندازهگيري را بايد به دقت در يـك بـشر ريخت. چنانچه از روش وينكلر استفاده ميشود، مواد شيميايي را بايد بهطور مستقيم به بطري نمونهبرداري اضافه كرد.
  • براي اندازهگيري pHو هدايت الكتريكي نيز بخشي از نمونه را بايد كنار گذاشت. براي اين منظور با توجه به احتمال انتشار كلريد پتاسيم در نمونه به هنگام اندازهگيري ،pHبايد از به كار بردن يك نمونه آب براي انـدازه گيـري هـر دو عامل ياد شده خودداري كرد.
  • نمونه ها براي آناليز باكتريولوژي را بايد پيش از برداشت ساير نمونهها جمعآوري و در ظروف نمونه برداري استرليزه شـده
    انجام داد.
  • از بروز هر نوع آلودگي در ظروف نمونهبرداري از طريق تماس دست يا ساير مواد غيراسترليزه بايد خودداري كرد.
  •  بطريهايي را كه قرار است به منظور جمعآوري و يا انتقال نمونههاي باكتريولوژي مورد استفاده قرار گيرنـد بايـد فقـط براي اين هدف مورد استفاده قرار گيرند.

آنالیز آب آشامیدنی

آنالیز آب آشامیدنی

  1. براي آنالیز آب آشامیدنی ، اندازه گيري فلزات ظروف پلي اتيلن با درپوش پلي پروپيلن ارحج است.
  2. حفاظت نمونه بايد بلافاصله پس از برداشت صورت گيرد. براي نمونه هاي مختلط، هر بخش بايد جداگانه نگهداري و حفاظت شود. در صورت استفاده از نمونه گير خودكار كه امكان حفاظت جداگانه هر بخش را نميدهد، نمونهها تا زمان تقسيم نمونه ها در دماي 4درجه سانتيگراد نگهداري ميشوند.
  3. نمونه ها بايد حتي المقدور و در كمترين زمان پس از برداشت تحليل شوند. زمانهاي ارايه شده حداكثر زماني است كه جهت حفظ صحت آزمـون بايـد رعايت شوند. تجاوز از اين زمانهاي حداكثر فقط در صورتي مجاز است كه دادههاي محكمي براي اثبات اينكه نمونه ها براي مدت طولانيتري پايدار هستند، وجود داشته باشد و از طرف مراجع ذي صلاح تاييد گردد. برخي از نمونهها ممكن است تا زمانهاي داده شـده نيـز پايـدار نباشـند و بنـابراين مراجع ذيصلاح ميتوانند زمان كوتاه تري را به عنوان حداكثر مجاز تعيين نمايند.
  4. در مورد اكسيژن محلول در روش پروب 1نمونه بلافاصله آزمايش ميشود ولي در روش وينكلر 2نمونه بايد در محل تثبيت شود و حداكثر زمان نگهداري آن 8ساعت است.
  5. در صورت اندازه گيري مجموع نيترات و نيتريت حجم نمونه مورد نياز 100ميلي ليتر است و نمونه ها بايد تا 4درجه سانتيگراد سرد شـود و بـا افـزودن اسيد سولفوريك و حفظ pHدر حد 2تا زمان آزمايش نگهداري گردد. حداكثر زمان مجاز براي نگهداري نمونه 28روز ميباشد. درصورتيكه نيترات و نيتريت به صورت جداگانه اندازه گيري ميشوند، نمونه بايد تا 4درجه سانتيگراد سرد شود و حداكثر تا 48ساعت مورد آزمايش قرار گيرد. حجم نمونـه مورد نياز در آزمون نيترات و نيتريت به ترتيب 100و 50ميلي ليتر ميباشد.
  6. افزودن اسيد اسكوربيك فقط در صورت وجود كلر باقيمانده مورد نياز است.
  7. حداكثر زمان مجاز نگهداري نمونه در صورت حضور سولفيد 24ساعت ميباشد. به عنوان يك گزينه ميتوان با كاغذ استات سرب را مورد آزمايش قرار داد در تمام نمونهها قبل از تنظيم pHآن بايد از وجود يا عدم وجود سولفيد در نمونه اطمينان يافت. سولفيد بايد توسط افزودن نيترات كـادميم حـذف شود. سپس نمونه صاف شده با افزودن سود pHآن به 12ميرسد.

 

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *